Εισαγωγή Χρήστη  

Βάση Πανδέκτη  
Γενικό Ευρετήριο
Αναζήτηση
Βοήθεια
Επιμέλεια Κειμένου

Χρήσιμα  
Σύνδεσμοι
Υπολογισμός Δόσεων Δανείου
Φορολογικό Ημερολόγιο

Ημερολόγιο  

Επιχορηγήσεις  

ΠΕΠ-ΕΣΠΑ : Ενίσχυση επιχειρήσεων στους τομείς Μεταποίησης - Τουρισμού - Εμπορίου - Υπηρεσιών
Σημαντικές τροποποιήσεις στον επενδ. Ν.3908/11.
Αναμένεται η προκήρυξη του προγράμματος Εξωστρέφεια- Ανταγωνιστικότητα ΙΙ.
Προκηρύχθηκε το πρόγραμμα ICT4GROWTH. Έως την 8/6/2012.
Έως την 18/5/2012 οι προτάσεις για το «Εκσυγχρονισμός Χερσαίων Οδικών Μεταφορών».
Δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα του προγράμματος «Εθνικό Αποθεματικό Απρόβλεπτων» Δράση 1 και 2
Δικτύωση δυναμικών εταιρειών με κορυφαίες επιχειρήσεις, venture capital, και ειδικούς στον Τομέα Κινητών Εφαρμογών

Νέα του Πανδέκτη Σεμινάρια Εκδόσεις Νέα του Λογιστή Ερωτήσεις Συζητήσεις Επικοινωνία
Νέα του Λογιστή

ΣτΕ 1617/2017 “¶ρνηση χορήγησης φορολογικής ενημερότητας σε Διευθύνοντα Σύμβουλο εταιρίας. Προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του Διευθύνοντα συμβούλου για την επιστροφή στο Δημόσιο μέρους της καταβληθείσας επιχορήγησης επένδυσης λόγω παύσης ..........
03/11/2017

ΣτΕ 1617/2017 “¶ρνηση χορήγησης φορολογικής ενημερότητας σε Διευθύνοντα Σύμβουλο εταιρίας. Προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του Διευθύνοντα συμβούλου για την επιστροφή στο Δημόσιο μέρους της καταβληθείσας επιχορήγησης επένδυσης λόγω παύσης της λειτουργίας της επιχείρησης πριν από τη συμπλήρωση του προβλεπόμενου υποχρεωτικού χρόνου δεκαετούς λειτουργίας της”.

 

Περίληψη

 

¶ρνηση χορήγησης φορολογικής ενημερότητας σε Διευθύνοντα Σύμβουλο εταιρίας. Προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του Διευθύνοντα συμβούλου για την επιστροφή στο Δημόσιο μέρους της καταβληθείσας επιχορήγησης επένδυσης λόγω παύσης της λειτουργίας της επιχείρησης πριν από τη συμπλήρωση του προβλεπόμενου υποχρεωτικού χρόνου δεκαετούς λειτουργίας της.

 

Αριθμός 1617/2017

 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

 

ΤΜΗΜΑ Β'

 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 14 Δεκεμβρίου 2016, με την εξής σύνθεση: Ε. Σάρπ, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Β' Τμήματος, Σ. Βιτάλη, Α. Γαλενιανού-Χαλκιαδάκη, Σύμβουλοι, Κ. Λαζαράκη, Β. Μόσχου, Πάρεδροι. Γραμματέας η Α. Ζυγουρίτσα.

 

Για να δικάσει την από 18 Νοεμβρίου 2014 αίτηση:

του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. Ναυπλίου, ο οποίος παρέστη με τον Χρήστο Κοραντζάνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,

κατά του ... του ..., κατοίκου ... (οδός ... αρ. ...), ο οποίος δεν παρέστη.

Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων Προϊστάμενος επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 3/2014 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ναυπλίου.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Παρέδρου Κ. Λαζαράκη.

 

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον εκπρόσωπο του αναιρεσείοντος Προϊσταμένου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα

Σκέφθηκε κατά τον Νόμο

1. Επειδή, η κρινόμενη αίτηση ασκήθηκε κατά τον νόμο χωρίς καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η αναίρεση της 3/2014 απόφασης της Προέδρου του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ναυπλίου, με την οποία έγινε δεκτή προσφυγή του αναιρεσιβλήτου κατά της 2649/7-3-2014 πράξης του Προϊσταμένου της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας Αργούς, με την οποία εκδηλώθηκε άρνηση της Διοίκησης να του χορηγήσει αποδεικτικό φορολογικής ενημερότητας για χρέη προς το Δημόσιο.

3. Επειδή, με το άρθρο 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 (Α' 213) αντικαταστάθηκαν οι παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989 (Α' 8) ως εξής: «3. Η αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνον όταν προβάλλεται από τον διάδικο με συγκεκριμένους ισχυρισμούς που περιέχονται στο εισαγωγικό δικόγραφο ότι δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή ότι υπάρχει αντίθεση της προσβαλλομένης αποφάσεως προς τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή άλλου ανωτάτου δικαστηρίου είτε προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου. 4. Δεν επιτρέπεται η άσκηση αίτησης αναιρέσεως όταν το ποσό της διαφοράς που άγεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι κατώτερο από σαράντα χιλιάδες ευρώ [...]».

4. Επειδή, κατά την έννοια των προπαρατεθεισών διατάξεων, για το παραδεκτό της ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως, υπό την ισχύ του ν. 3900/2010, επί διαφοράς, το αντικείμενο της οποίας υπερβαίνει το τιθέμενο εκ του νόμου όριο ή η οποία δεν έχει χρηματικό αντικείμενο, ο αναιρεσείων βαρύνεται, επί ποινή ολικού ή μερικού απαραδέκτου της αιτήσεώς του, να τεκμηριώσει με ειδικούς και συγκεκριμένους ισχυρισμούς, περιλαμβανόμενους στο εισαγωγικό δικόγραφο και αναφερόμενους σε καθέναν από τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως, είτε ότι δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας επί συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, δηλαδή επί ζητήματος ερμηνείας διατάξεως νόμου ή γενικής αρχής του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, η οποία είναι κρίσιμη για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου αγόμενης διαφοράς, είτε ότι οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης επί συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, η επίλυση του οποίου ήταν αναγκαία για τη διάγνωση της οικείας υπόθεσης, έρχονται σε αντίθεση προς παγιωμένη ή, πάντως, μη ανατραπείσα νομολογία επί του αυτού νομικού ζητήματος και υπό τους αυτούς όρους αναγκαιότητας για τη διάγνωση των σχετικών υποθέσεων, του Συμβουλίου της Επικρατείας ή άλλου ανωτάτου δικαστηρίου ή προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου (ΣτΕ 1676, ΣτΕ 1195/2016, ΣτΕ 1283/2015, ΣτΕ 4095/2014 κ.ά.)· Ως τέτοια δε νομολογία νοείται η διαμορφωθείσα επί αυτού τούτου του κρίσιμου νομικού ζητήματος και όχι επί ανάλογου ή παρόμοιου (ΣτΕ 1195/2016, ΣτΕ 3964/2014 7μ. κ.ά.)· Επομένως, σε περίπτωση επίκλησης εκ μέρους του αναιρεσείοντος αντίθεσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης προς υφισταμένη, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, νομολογία, πρέπει η αντίθεση αυτή να μην αναφέρεται σε ζητήματα αιτιολογίας συνδεόμενα με το πραγματικό της κρινόμενης υπόθεσης, αλλά να αφορά αποκλειστικά στην ερμηνεία διάταξης νόμου ή γενικής αρχής, δυνάμενης να έχει γενικότερη εφαρμογή, ανεξαρτήτως εάν αυτή η ερμηνεία διατυπώνεται στη μείζονα ή στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και των λοιπών αποφάσεων, προς τις οποίες προβάλλεται ότι υφίσταται αντίθεση (ΣτΕ 1676/2016, ΣτΕ 1369/2016, ΣτΕ 736/2016, ΣτΕ 1913/2014, ΣτΕ 4560/2015, ΣτΕ 2945/2014 - ΣτΕ 2954/2014 κ.ά.).

5. Επειδή, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτό ότι η από 7-3-2014 αίτηση του αναιρεσιβλήτου προς τη Δ.Ο.Υ. ¶ργους για χορήγηση αποδεικτικού φορολογικής ενημερότητας για μεταβίβαση ακινήτου του, κατά τις διατάξεις του άρθρου 12 του ν. 4174/2013, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 41 του ν. 4223/2013, και της ΠΟΛ.1274/27.12.2013 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, απορρίφθηκε με την ένδικη πράξη με την αιτιολογία ότι εκκρεμούσε οφειλή της εταιρείας «...» προς το Δημόσιο από επιστροφή επιχορήγησης του ν. 1262/1982, για την αναζήτηση της οποίας ευθυνόταν και ο αναιρεσίβλητος ως διατελέσας διευθύνων σύμβουλος αυτής.

Συγκεκριμένα, όπως προέκυπτε από το 1933/8-5-2001 έγγραφο της Διεύθυνσης Σχεδιασμού και Ανάπτυξης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, με το οποίο απεστάλη στη Δ.Ο.Υ. Αργούς ο οικείος χρηματικός κατάλογος για την ταμειακή βεβαίωση του οφειλόμενου ποσού της επιχορήγησης, σε βάρος της εταιρείας είχε εκδοθεί η ΔΙΣΑΔΕ/ΟΕ/1747/20481/N. 1262/82/26- 4-2001 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, με την οποία, κατ' εφαρμογή του άρθρου 20 παρ. 1 του ν. 1262/1982, ανακλήθηκε η ΙΕ/19089/20481/22-10-1984 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, με την οποία είχε εγκριθεί η υπαγωγή στις διατάξεις του ν. 1262/1982 επένδυσης της εταιρείας που αναφερόταν στη δημιουργία θερμοκηπιακής μονάδας σύγχρονης τεχνολογίας παραγωγής δρεπτών λουλουδιών (τριαντάφυλλων) στην τοποθεσία Σπηλιωτάκι της Κοινότητας Κυβερίου Ν. Αργολίδας. Με την ίδια απόφαση διατάχθηκε η επιστροφή στο Δημόσιο μέρους της καταβληθείσας για την παραπάνω επένδυση επιχορήγησης και επιδότησης επιτοκίου τραπεζικού δανεισμού, ύψους 7.800.000 δραχμών, με την αιτιολογία ότι, όπως διαπιστώθηκε από αρμόδιο ελεγκτικό όργανο, η επιχείρηση έπαυσε να λειτουργεί πριν από τη συμπλήρωση του προβλεπόμενου υποχρεωτικού χρόνου δεκαετούς λειτουργίας της. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτό ότι η αναζήτηση καταβληθείσας σε ανώνυμη εταιρεία αναπτυξιακής επιχορήγησης και επιδότησης επιτοκίου τραπεζικού δανεισμού, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 20 παρ. 1 του ν. 1262/1982, ήτοι σε περίπτωση παύσης της λειτουργίας της προ της παρόδου δεκαετίας από την ημερομηνία δημοσίευσης της οικείας απόφασης ολοκλήρωσης της επένδυσης, μπορεί να ενεργηθεί νομίμως σε βάρος μόνο της ανώνυμης εταιρείας, ως φορέα της επένδυσης, και όχι και του φυσικού προσώπου, που είχε την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου αυτής, κατά τον χρόνο κατά τον οποίο συνέτρεξαν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις επιστροφής της επιχορήγησης, το οποίο, στην περίπτωση αυτή, δεν καθίσταται προσωπικώς και αλληλεγγύως υπεύθυνο για την καταβολή των οφειλόμενων από την εταιρεία ποσών.

Η κρίση αυτή της αναιρεσιβαλλομένης στηρίχθηκε, πέραν της γραμματικής ερμηνείας της διάταξης του άρθρου 20 παρ. 1 του ν. 1262/1982, και στο ότι η διάταξη αυτή του άρθρου 20 δεν περιέχει παραπομπή ανάλογη εκείνης του άρθρου 6 του ίδιου νόμου στην παρ. 2 του άρθρου 11 του ν. 542/1977, η οποία έχει ως συνέπεια την αλληλέγγυα ευθύνη των διατελεσάντων διευθυνόντων ή εντεταλμένων συμβούλων επενδύτριας εταιρείας για την επιστροφή επιχορήγησης επένδυσης, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους όρους της εγκριτικής απόφασης, περαιτέρω δε σε επιχειρήματα από τη ρητή διατύπωση άλλων διατάξεων περί προσωπικής και αλληλέγγυας ευθύνης των φυσικών προσώπων που διοικούν μία ανώνυμη εταιρεία, καθώς και από τη στενή ερμηνεία των διατάξεων που επιβάλλουν οικονομικό βάρος για χρέη νομικού προσώπου σε φυσικά πρόσωπα. Έτσι, κρίθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι, εφόσον η αναζήτηση της αναπτυξιακής επιχορήγησης και επιδότησης επιτοκίου που καταβλήθηκε στην προαναφερθείσα ανώνυμη εταιρεία ως φορέα επένδυσης, ερείδεται στη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 του ν. 1262/1982, καθώς η επιστροφή του καταλογισθέντος ποσού διατάχθηκε λόγω παύσης της λειτουργίας της επιχείρησης πριν από τη συμπλήρωση του υποχρεωτικού δεκαετούς χρόνου λειτουργίας της, ο αναιρεσίβλητος ως διατελέσας διευθύνων σύμβουλος δεν υπέχει προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη για την καταβολή από την εταιρεία του οφειλόμενου ποσού.

6. Επειδή, με τον μοναδικό λόγο της κρινόμενης αίτησης προβάλλεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη όφειλε να ερευνήσει αν και πότε δημοσιεύθηκε απόφαση για τη διαπίστωση της ολοκλήρωσης της επένδυσης, στοιχείο κρίσιμο για τις εφαρμοστέες διατάξεις ως προς την ευθύνη του διευθύνοντος συμβούλου και ειδικότερα για το εάν εφαρμοστέο ήταν (αντί του άρθρου 20 παρ. 1) το άρθρο 6 παρ. 5 του 1268/1982 που αφορά σε ανάκληση της υπαγωγής συνεπεία παραβίασης των όρων και προϋποθέσεων της εγκριτικής πράξης πριν από τη δημοσίευση της απόφασης ολοκλήρωσης της επένδυσης και συνεπάγεται προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του διευθύνοντος συμβούλου. Εν προκειμένω, όπως προβάλλεται, από το προοίμιο της ΔΙΣΑΔΕ/ΟΕ/1747/20481 /Ν. 1262/82/ 2001 απόφασης ανάκλησης της ΙΕ/19089/20481/1984 απόφασης ΥΕΘΟ προκύπτει ότι είχε εκδοθεί μόνο απόφαση υπαγωγής στις διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου και όχι απόφαση ολοκλήρωσης της επένδυσης, δικαιολογητικός δε λόγος της ανάκλησης ήταν, σύμφωνα με το ΔΙΣΑΔΕ/508/2001 έγγραφο του Περιφερειακού Οργάνου Ελέγχου Επιδο-τήσεων Δυτ. Ελλάδας, η μη τήρηση των όρων της εγκριτικής απόφασης.

7. Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση, η οποία διέπεται από τις προπαρατεθείσες διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010, άγεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας διαφορά, η οποία δεν έχει χρηματικό αντικείμενο. Επομένως, κατά τα γενόμενα δεκτά ανωτέρω, για το παραδεκτό άσκησης αυτής απαιτείτο η τεκμηρίωση εκ μέρους του αναιρεσείοντος με ειδικούς και συγκεκριμένους ισχυρισμούς, περιλαμβανόμενους στο εισαγωγικό δικόγραφο, της συνδρομής των προϋποθέσεων της παρ. 3 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989. Συναφώς, με το εισαγωγικό δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης, προς θεμελίωση του παραδεκτού αυτής, προβάλλεται ότι «η κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου έρχεται σε αντίθεση με τη νομολογία του [Συμβουλίου της Επικρατείας] για την ευθύνη διευθύνοντος συμβούλου ανώνυμης εταιρείας (ΣτΕ 425/2010)». Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός είναι απορριπτέος. Τούτο δε διότι ο προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως πλήττει την εξενεχθείσα, κατ' εκτίμηση των πραγματικών δεδομένων και των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης κατά την υπαγωγή του πραγματικού αυτής στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου, κρίση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης ως προς το ζήτημα του εάν συνέτρεχε εν προκειμένω περίπτωση ανάκλησης της επιχορήγησης λόγω παύσης της λειτουργίας της πριν από την πάροδο δεκαετίας από τη δημοσίευση της απόφασης ολοκλήρωσης της επένδυσης, όπως δέχθηκε η αναιρεσιβαλλομένη, ή λόγω μη συμμόρφωσης με τους όρους της εγκριτικής απόφασης, όπως ισχυρίζεται -και μάλιστα κατ' επίκληση των αναφερόμενων στην προηγούμενη σκέψη μη διαδικαστικών εγγράφων- το αναιρεσείον, ανάγεται, συνεπώς, σε ζητήματα αιτιολογίας της αναιρεσι- βαλλόμενης απόφασης.

Εξάλλου, η απόφαση ΣτΕ 425/2010, προς την οποία προβάλλεται αντίθεση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ως προς το προσδιοριζόμενο από το αναιρεσείον ως εν προκειμένω κρίσιμο νομικό ζήτημα της «ευθύνης διευθύνοντος συμβούλου ανώνυμης εταιρείας», δεν έκρινε επί αυτού του ζητήματος αλλά, μεταξύ άλλων, επί διαφορετικών ζητημάτων σχετικά με την επιστροφή επιχορήγησης και επιδότησης επιτοκίου κατά τις διατάξεις του ν. 1892/1990.

Τέλος, ναι μεν στο πλαίσιο της προβολής του λόγου αναιρέσεως γίνεται αναφορά και σε άλλες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ 1609/2006, ΣτΕ 216/2006, ΣτΕ 2515/2004, ΣτΕ 3589/2001, ΣτΕ 1296, ΣτΕ 1541/1994), η επίκληση όμως αυτή γίνεται απλώς προς ενίσχυση της βασιμότητας του λόγου και όχι ειδικώς προς άρση του κατά το άρθρο 53 παρ. 3 του π.δ. 18/1989 απαραδέκτου της αιτήσεως αυτής (ΣτΕ 68/2014, ΣτΕ 2067/2014, ΣτΕ 2424/2014 κ.ά.). Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Δια ταύτα

Απορρίπτει την αίτηση.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2016 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 14ης Ιουνίου 2017.

 

Η Πρόεδρος του Β' Τμήματος

Ε. Σάρπ

 

Η Γραμματέας

Κ. Κεχρολόγου

19 Νοεμβρίου 2017
Ενότητες  
Γενικό Λογιστικό Σχέδιο (Ε.Γ.Λ.Σ) και ΔΛΠ
Γνωματεύσεις Ε.Σ.Υ.Λ - Ειδικά Θέματα Κλάδων Επιχειρήσεων
Φορολογική και Εμπορική Νομοθεσία
Μετασχηματ. εταιριών (Συγχωνεύσεις - Μετατροπές)
Ομάδα 9 Ε.Γ.Λ.Σ - Κοστολόγηση
Οικονομ. Καταστάσεις Επιχειρήσεων - Τραπεζών
Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα
Εργατικά - Συλλογικές Συμβάσεις
Πρακτικά Θέματα Λογιστή
Τραπεζικό Λογιστικό Σχέδιο & Ενοποιημένοι Λογαριασμοί

Οικονομικά Νέα