- : - - -
. .3908/11.
- .
ICT4GROWTH. 8/6/2012.
18/5/2012 .
1 2
, venture capital,


902/2017 “ . (in natura) . . . ”.
11/10/2017

ρειος Πγος 902/2017 “δεια εργαζομνων. Υποχρωση χοργησης αυτοσιας (in natura) κανονικς δειας. Περπτωση που ο εργοδτης δεν μπορε να εκπληρσει την υποχρωση αυτ. Δανεισμς εργαζομνου. Συνδικαλιστικ δεια”.

 

 

ΑΠ 902 / 2017  

 

(ΣΤ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

 

Περληψη

Με βση τις διατξεις της παρ.1 του ρθρου 1 του ν. 539/1945, της παρ.1 του ρθρου 3 του ν. 539/1945, της παρ.1 του ρθρου 4 του ν. 539/1945 και της παρ.1 του ρθρου 5 του ν. 539/1945 συνγονται τα ακλουθα:

Σε λους τους μισθωτος (πλην ελαχστων εξαιρσεων για τις οποες δεν πρκειται ενταθα), οι οποοι παρχουν εξαρτημνη εργασα, τσο στον ιδιωτικ σο και στο δημσιο τομα, ετε με γκυρη σμβαση ετε με απλ σχση εργασας, πρπει να χορηγεται μσα σε κθε ημερολογιακ τος δεια αναψυχς με τις συνθεις αποδοχς.

Η δεια αυτ, που αποκαλεται "κανονικ δεια" για να ξεχωρζει απ λλες μορφς αδεας, αποβλπει αφ' ενς στη διατρηση της σωματικς και ψυχικς ευεξας των εργαζομνων και αφ' ετρου στη δυναττητα συμμετοχς ενς εκστου στα αγαθ του ελευθρου χρνου.

Το δικαωμα στην δεια αναψυχς, που απορρει ευθως εκ του νμου και δεν εξαρτται απ την ουσιδη μη ανλωση των παραγωγικν δυνμεων του εργαζμενου, υφσταται ανεξρτητα προς το αν ο τελευταος ζτησε χι τη χοργηση της δειας απ τον εργοδτη.

Ο εργοδτης πρπει σε κθε περπτωση να χορηγσει την δεια μσα στο ημερολογιακ τος για το οποο πρκειται. Η ατηση, την οποα ενδεχομνως θα υποβλει ο μισθωτς, χει σημασα μνο για τον προσδιορισμ της χρονικς περιδου κατ την οποα αυτς επιθυμε να λβει την δεια. Εν για οποιοδποτε λγο δεν καταστε εφικτ η χοργηση της δειας αυτουσως (in natura) μσα στο ημερολογιακ τος, στο οποο αυτ αντιστοιχε, η αξωση για την δεια μετατρπεται σε χρηματικ. Ττε, ο εργοδτης οφελει να καταβλει στον εργαζμενο τις αποδοχς, τις οποες θα κατβαλλε εν ο τελευταος εχε λβει την δεια αυτουσως (αποδοχς αδεας). Εν, πραν τοτου, η μη χοργηση της δειας μπορε να αποδοθε σε πτασμα του εργοδτη (ακμη και σε βαθμ ελαφρις αμλειας), αυτς οφελει, ως αστικ ποιν, προσαξηση 100% επ των αποδοχν αδεας. Το πτασμα του εργοδτη τεκμαρεται ταν αποδειχθε τι ο εργαζμενος ζτησε να του χορηγηθε η δεια αυτουσως, αλλ ο εργοδτης απφυγε να τον ικανοποισει.

Παρ τατα, η γενικ αρχ της καλπιστης εκπλρωσης των συμβατικν (ΑΚ 288, 648) και των προς αυτς συνδεδεμνων νομμων (α.ν. 539/1945) υποχρεσεων, συνδυαζμενη προς εκενη, σμφωνα με την οποα "ουδες υποχρεοται εις τα αδνατα", οδηγον στο ερμηνευτικ συμπρασμα τι τα παραπνω προποθτουν πραγματικ δυναττητα του εργοδτη να απαλλξει, χριν αναψυχς, τον εργαζμενο απ την υποχρωση παροχς της εργασας του κατ το χρονικ διστημα, στο οποο ο τελευταος δικαιοται να κνει χρση αυτοσιας κανονικς δειας.

ταν η προπθεση αυτ δεν συντρχει, δεν παρσταται σμφωνη προς τις ως νω διατξεις η επρριψη στον εργοδτη των δυσμενν συνεπειν απ τη μη εκπλρωση μιας υποχρεσεως την οποα, εξ αντικειμνου και ανεξρτητα προς τη θλησ του, δεν εχε τη δυναττητα να εκπληρσει.

 

Συνδικαλιστς ασφαλιστικν επιχειρσεων

Σμφωνα με τις διατξεις που προβλπονται στις ΣΣΕ των ασφαλιστικν επιχειρσεων συνγεται τι οι υπλληλοι των ασφαλιστικν επιχειρσεων, που βρσκονται σε συνδικαλιστικ δεια - απσπαση στην ΟΑΣΕ, λαμβνουν πλρεις αποδοχς, τοι βασικ μισθ και το σνολο των επιδομτων που λμβαναν πριν απ την απαλλαγ τους απ την υπηρεσα, για να χουν οι συνδικαλιστς τη δυναττητα να ασχολονται απερσπαστοι με τα συνδικαλιστικ θματα των συναδλφων τους, χωρς το αντικνητρο της περικοπς των αποδοχν τους. Συνγεται, επσης, τι οι υπλληλοι αυτο παουν να παρχουν εξαρτημνη εργασα στην ασφαλιστικ επιχερηση και αντ' αυτς προωθον, ανεξρτητα, τα συνδικαλιστικ συμφροντα του κλδου τους.

 

Δανεισμς εργαζμενου.

Απ το συνδυασμ των διατξεων των ρθρων 361, 648 και 651 ΑΚ συνγεται τι εναι γκυρη η συμφωνα με την οποα ο εργοδτης παραχωρε σε λλον εργοδτη τις υπηρεσες του μισθωτο, που συνδεται με αυτν με σμβαση παροχς εξαρτημνης εργασας, στερα απ συνανεσ του, οπτε η να σχση στηρζεται στη βοληση των τριν μερν για το δανεισμ της εργασας του μισθωτο απ τον να εργοδτη στον λλο.

Ο αρχικς εργοδτης, που προβανει στην παραχρηση, παραμνει ο µνος υπχρεος για την καταβολ του μισθο και των λοιπν παροχν που απορρουν απ τη σμβαση εργασας, διτι αυτ δεν μεταβλλεται με τη σμβαση δανεισμο, εκτς εν υπρξει διαφορετικ, ειδικ συμφωνα. Οι ροι της αρχικς σμβασης δεσμεουν και τον λλο εργοδτη (τον τρτο που υπεισρχεται στη σχση), ο οποος δεν δικαιοται να τους μεταβλει μονομερς και, μλιστα, βλαπτικ για τον εργαζμενο. Το διευθυντικ δικαωμα, μως, αν και δεν επιτρπεται να προσκροει στους ρους της αρχικς σμβασης, ασκεται απ τον τρτο. Σε καταγγελα της σμβασης δικαιοται να προβε μνον ο αρχικς εργοδτης. Μεταξ των παροχν που επιβαρνουν τον αρχικ εργοδτη περιλαμβνεται, κατ' αρχν, και η χοργηση της ετσιας αδεας αναψυχς, ως προς την οποα ισχουν οι ειδικς διατξεις της εργατικς νομοθεσας. Υποχρεσεις και δικαιματα, μως, που δεν απορρουν απ την αρχικ σμβαση, αλλ ανακπτουν κατ τη διρκεια του δανεισμο, υφστανται μνον ναντι του τρτου και του εργαζομνου, εκτς εν υπρχει ειδικ συμφωνα για το αντθετο. Εξ αυτο πεται, σμφωνα με την ερμηνεα που γνεται παραπνω (βλ. αρ.2), τι οι συνπειες της απροθυμας της ρνησης του τρτου για τη χοργηση της κανονικς αδεας αυτουσως θα βαρνουν αυτν τον διο και χι τον αρχικ εργοδτη.

 

 

Αριθμς 902/2017

 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικ Τμμα

 

Συγκροτθηκε απ τους δικαστς Ευφημα Λαμπροπολου, Αντιπρεδρο του Αρεου Πγου, Χριστφορο Κοσμδη, Στυλιαν Γιαννοκου, Χαρλαμπο Μαχαρα και Σοφα Καρυστηναου, Αρεοπαγτες.

 

Συνλθε σε δημσια συνεδραση στο κατστημ του, την 24η Ιανουαρου 2017, με την παρουσα και της γραμματως Ελνης Τσιουρ, για να δικσει την υπθεση, μεταξ:

 

Της αναιρεσεουσας: Αννυμης εταιρας με την επωνυμα "................. ΑΕ", πως εκπροσωπεται νμιμα, που εδρεει στη Να Σμρνη Αττικς και παραστθηκε δια του πληρεξοσιου δικηγρου ................., ο οποος κατθεσε προτσεις.

Του αναιρεσβλητου: Δ. Π. του Κ., κατοκου ..., που παραστθηκε μετ του πληρεξουσου δικηγρου .................., ο οποος κατθεσε προτσεις.

 

Η νδικη διαφορ ρχισε με την απ 14-6-2012 αγωγ του δη αναιρεσβλητου, που κατατθηκε στο Μονομελς Πρωτοδικεο Αθηνν. Εκδθηκαν η 1109/2013 οριστικ απφαση του πρωτοβαθμου δικαστηρου και κατπιν ασκσεως εφσεως η 5542/2015 απφαση του Μονομελος Εφετεου Αθηνν. Την αναρεση της τελευταας ζητε η αναιρεσεουσα με την απ 20-5-2016 ατησ της.

 

Κατ τη συζτηση της ατησης αυτς, που εκφωνθηκε με τη σειρ της απ το πινκιο, οι διδικοι παραστθηκαν, πως σημεινεται πιο πνω.

 

Εισηγητς ορσθηκε ο Αρεοπαγτης Χριστφορος Κοσμδης.

 

Ο πληρεξοσιος της αναιρεσεουσας ζτησε την παραδοχ της ατησης, ο πληρεξοσιος του αναιρεσβλητου την απρριψ της, καθνας δε την καταδκη του αντιδκου στη δικαστικ δαπνη.

 

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 

1. Κατ τη διταξη του ρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αναρεση επιτρπεται μνο αν παραβιστηκε καννας του ουσιαστικο δικαου, στην ννοια του οποου περιλαμβνονται και οι ερμηνευτικο καννες των δικαιοπραξιν. Ο καννας δικαου παραβιζεται αν δεν εφαρμοστε, εν συντρεχαν οι πραγματικς προποθσεις για την εφαρμογ του αν εφαρμοστε, εν δεν συντρεχαν οι προποθσεις αυτς, καθς και αν εφαρμοστε εσφαλμνα. Η παραβαση εκδηλνεται ετε με ψευδ ερμηνεα ετε με κακ εφαρμογ, δηλαδ με εσφαλμνη υπαγωγ (ΟλΑΠ 7/2006). Περαιτρω, κατ τη διταξη του ρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, αναρεση επιτρπεται και αν η απφαση δεν χει νμιμη βση και, ιδως, αν δεν χει καθλου αιτιολογες χει αιτιολογες αντιφατικς ανεπαρκες σε ζητματα που ασκον ουσιδη επδραση στην κβαση της δκης.

 

2. Απ το συνδυασμ των διατξεων των ρθρων 1 παρ.1, 3 παρ.1, 4 παρ.1 και 5 παρ.1 του α.ν. 539/1945, πως η παρ.1 του ρθρου 4 συμπληρθηκε µε την προσθκη εδαφου δια του ρθρου 3 παρ.15 του ν. 4504/1966 και η παρ.1 του ρθρου 5 συμπληρθηκε με την προσθκη εδαφου δια του ρθρου 3 του ν.δ. 3755/1957, συνγονται τα ακλουθα:

Σε λους τους μισθωτος (πλην ελαχστων εξαιρσεων για τις οποες δεν πρκειται ενταθα), οι οποοι παρχουν εξαρτημνη εργασα, τσο στον ιδιωτικ σο και στο δημσιο τομα, ετε με γκυρη σμβαση ετε με απλ σχση εργασας, πρπει να χορηγεται μσα σε κθε ημερολογιακ τος δεια αναψυχς με τις συνθεις αποδοχς. Η δεια αυτ, που αποκαλεται "κανονικ δεια" για να ξεχωρζει απ λλες μορφς αδεας, αποβλπει αφ' ενς στη διατρηση της σωματικς και ψυχικς ευεξας των εργαζομνων και αφ' ετρου στη δυναττητα συμμετοχς ενς εκστου στα αγαθ του ελευθρου χρνου. Το δικαωμα στην δεια αναψυχς, που απορρει ευθως εκ του νμου και δεν εξαρτται απ την ουσιδη μη ανλωση των παραγωγικν δυνμεων του εργαζμενου, υφσταται ανεξρτητα προς το αν ο τελευταος ζτησε χι τη χοργηση της δειας απ τον εργοδτη. Ο εργοδτης πρπει σε κθε περπτωση να χορηγσει την δεια μσα στο ημερολογιακ τος για το οποο πρκειται. Η ατηση, την οποα ενδεχομνως θα υποβλει ο μισθωτς, χει σημασα μνο για τον προσδιορισμ της χρονικς περιδου κατ την οποα αυτς επιθυμε να λβει την δεια. Εν για οποιοδποτε λγο δεν καταστε εφικτ η χοργηση της δειας αυτουσως (in natura) μσα στο ημερολογιακ τος, στο οποο αυτ αντιστοιχε, η αξωση για την δεια μετατρπεται σε χρηματικ. Ττε, ο εργοδτης οφελει να καταβλει στον εργαζμενο τις αποδοχς, τις οποες θα κατβαλλε εν ο τελευταος εχε λβει την δεια αυτουσως (αποδοχς αδεας). Εν, πραν τοτου, η μη χοργηση της δειας μπορε να αποδοθε σε πτασμα του εργοδτη (ακμη και σε βαθμ ελαφρις αμλειας), αυτς οφελει, ως αστικ ποιν, προσαξηση 100% επ των αποδοχν αδεας. Το πτασμα του εργοδτη τεκμαρεται ταν αποδειχθε τι ο εργαζμενος ζτησε να του χορηγηθε η δεια αυτουσως, αλλ ο εργοδτης απφυγε να τον ικανοποισει. Παρ τατα, η γενικ αρχ της καλπιστης εκπλρωσης των συμβατικν (ΑΚ 288, 648) και των προς αυτς συνδεδεμνων νομμων (α.ν. 539/1945) υποχρεσεων, συνδυαζμενη προς εκενη, σμφωνα με την οποα "ουδες υποχρεοται εις τα αδνατα", οδηγον στο ερμηνευτικ συμπρασμα τι τα παραπνω προποθτουν πραγματικ δυναττητα του εργοδτη να απαλλξει, χριν αναψυχς, τον εργαζμενο απ την υποχρωση παροχς της εργασας του κατ το χρονικ διστημα, στο οποο ο τελευταος δικαιοται να κνει χρση αυτοσιας κανονικς δειας. ταν η προπθεση αυτ δεν συντρχει, δεν παρσταται σμφωνη προς τις ως νω διατξεις η επρριψη στον εργοδτη των δυσμενν συνεπειν απ τη μη εκπλρωση μιας υποχρεσεως την οποα, εξ αντικειμνου και ανεξρτητα προς τη θλησ του, δεν εχε τη δυναττητα να εκπληρσει.

 

3. Περαιτρω, σμφωνα με τις διατξεις του κεφαλαου Α' της απ 23-9-2004 Ειδικς Συλλογικς Σμβασης Εργασας "ειδικς ρυθμσεις ρσης αντικιντρων στη συνδικαλιστικ δρση", οι εργαζμενοι στις ασφαλιστικς επιχειρσεις (υπλληλοι), οι οποοι βρσκονται σε συνδικαλιστικ δεια - απσπαση (δηλαδ απαλλσσονται απ την εργασα τους στην οικεα ασφαλιστικ επιχερηση για συνδικαλιστικος λγους) και εναι μλη του εκτελεστικο γενικο συμβουλου της Ομοσπονδας Ασφαλιστικν Συλλγων Ελλδος (στο εξς: ΟΑΣΕ), καθς και ο εκστοτε πρεδρος του ινστιτοτου εργασας της ΟΑΣΕ διατηρον κατ τη διρκεια αυτς ακραια λα τα δικαιματ τους, τα οποα αφορον στην επαγγελματικ τους σταδιοδρομα και εξλιξη στην επιχερηση, απ την οποα χουν αποσπασθε.

Οι υπλληλοι αυτο διατηρον το σνολο των αποδοχν (βασικς μισθς, επιδματα, συμβατικς παροχς παροχς απ πρξεις διοκησης), που λμβαναν πριν απ τη συνδικαλιστικ απσπαση. Εξαιρονται τα ξοδα περιποησης πελατεας ανεξρτητα απ την ονομασα με την οποα δνονται και οι παροχς που χορηγονται σε ειδικς, κατ περπτωση, εξειδικευμνες θσεις εργασας εποπτεας, εκτς αν αυτς εξακολουθον να χορηγονται στους αποσπασμνους συνδικαλιστς απ την ασφαλιστικ επιχερηση.

Ακμη, με το ρθρο 5 αρ.10 της απ 13-5-2005 ΣΣΕ "για τους ρους αμοιβς και εργασας των υπαλλλων ασφαλιστικν επιχειρσεων", που επαναλφθηκε και στις επμενες ΣΣΕ του κλδου, ορστηκε τι ξι (6) μλη του εκτελεστικο συμβουλου της ΟΑΣΕ, για τη διεκπεραωση των συνδικαλιστικν τους δραστηριοττων, απαλλσσονται με υπδειξ της απ την υπηρεσα τους στην ασφαλιστικ επιχερηση στην οποα καστος παρχει την εργασα του, χωρς περιορισμ αντερο ριο απαλλαγς αν εταιρα και για το χρονικ διστημα που κατχουν το αξωμα αυτ, με πλρεις αποδοχς και πλρη διατρηση των ασφαλιστικν τους δικαιωμτων. Δεν θγονται απαλλαγς που ισχουν με οποιονδποτε τρπο για συνδικαλιστικ στελχη στα σωματεα δναμης ΟΑΣΕ. Απ το συνδυασμ των διατξεων αυτν συνγεται τι οι υπλληλοι των ασφαλιστικν επιχειρσεων, που βρσκονται σε συνδικαλιστικ δεια - απσπαση στην ΟΑΣΕ, λαμβνουν πλρεις αποδοχς, τοι βασικ μισθ και το σνολο των επιδομτων που λμβαναν πριν απ την απαλλαγ τους απ την υπηρεσα, για να χουν οι συνδικαλιστς τη δυναττητα να ασχολονται απερσπαστοι με τα συνδικαλιστικ θματα των συναδλφων τους, χωρς το αντικνητρο της περικοπς των αποδοχν τους. Συνγεται, επσης, τι οι υπλληλοι αυτο παουν να παρχουν εξαρτημνη εργασα στην ασφαλιστικ επιχερηση και αντ' αυτς προωθον, ανεξρτητα, τα συνδικαλιστικ συμφροντα του κλδου τους.

 

4. Εξ λλου, απ το συνδυασμ των διατξεων των ρθρων 361, 648 και 651 ΑΚ συνγεται τι εναι γκυρη η συμφωνα με την οποα ο εργοδτης παραχωρε σε λλον εργοδτη τις υπηρεσες του μισθωτο, που συνδεται με αυτν με σμβαση παροχς εξαρτημνης εργασας, στερα απ συνανεσ του, οπτε η να σχση στηρζεται στη βοληση των τριν μερν για το δανεισμ της εργασας του μισθωτο απ τον να εργοδτη στον λλο.

Ο αρχικς εργοδτης, που προβανει στην παραχρηση, παραμνει ο µνος υπχρεος για την καταβολ του μισθο και των λοιπν παροχν που απορρουν απ τη σμβαση εργασας, διτι αυτ δεν μεταβλλεται με τη σμβαση δανεισμο, εκτς εν υπρξει διαφορετικ, ειδικ συμφωνα. Οι ροι της αρχικς σμβασης δεσμεουν και τον λλο εργοδτη (τον τρτο που υπεισρχεται στη σχση), ο οποος δεν δικαιοται να τους μεταβλει μονομερς και, μλιστα, βλαπτικ για τον εργαζμενο. Το διευθυντικ δικαωμα, μως, αν και δεν επιτρπεται να προσκροει στους ρους της αρχικς σμβασης, ασκεται απ τον τρτο. Σε καταγγελα της σμβασης δικαιοται να προβε μνον ο αρχικς εργοδτης. Μεταξ των παροχν που επιβαρνουν τον αρχικ εργοδτη περιλαμβνεται, κατ' αρχν, και η χοργηση της ετσιας αδεας αναψυχς, ως προς την οποα ισχουν οι ειδικς διατξεις της εργατικς νομοθεσας. Υποχρεσεις και δικαιματα, μως, που δεν απορρουν απ την αρχικ σμβαση, αλλ ανακπτουν κατ τη διρκεια του δανεισμο, υφστανται μνον ναντι του τρτου και του εργαζομνου, εκτς εν υπρχει ειδικ συμφωνα για το αντθετο. Εξ αυτο πεται, σμφωνα με την ερμηνεα που γνεται παραπνω (βλ. αρ.2), τι οι συνπειες της απροθυμας της ρνησης του τρτου για τη χοργηση της κανονικς αδεας αυτουσως θα βαρνουν αυτν τον διο και χι τον αρχικ εργοδτη.

 

5. Αν και δεν υφστανται αξιλογες, διαφορετικς πρακτικς συνπειες, απ τη σγκριση των καθεσττων που δημιουργονται αφ' ενς σε περπτωση συνδικαλιστικς δειας απσπασης (βλ. παραπνω, αρ.3) και αφ' ετρου σε περπτωση δανεισμο εργασας (βλ. παραπνω, αρ.4) γνεται φανερ τι η πρτη εναι τελεως διαφορετικ απ τη δετερη. Διτι η πρτη (συνδικαλιστικ δεια απσπαση) δημιουργεται ευθως εκ του νμου και εναι τελεως ανεξρτητη απ τη βοληση του αρχικο εργοδτη, εν η δετερη (δανεισμς εργασας) προποθτει τριμερ συμβατικ σχση (, τουλχιστον, διμερ, εφ' σον ο εργαζμενος δεν αντιδρ). Και πραν τοτου, στην πρτη περπτωση, εναι εξαιρετικ αμφβολο το αν ο εργαζμενος εξακολουθε να παρχει εξαρτημνη εργασα στη συνδικαλιστικ οργνωση, εν στη δετερη, η εξαρτημνη εργασα παρχεται εξ ορισμο στο νο εργοδτη. Επομνως, οποιοσδποτε συσχετισμς των δο καθεσττων εναι σκοπος.

 

6. Στην προκειμνη περπτωση, το Μονομελς Εφετεο Αθηνν με την προσβαλλμενη απφασ του δχθηκε τα παρακτω, κρσιμα για την ρευνα των λγων αναρεσης, πραγματικ περιστατικ: τι την 11-2-1985, ο ενγων και δη αναιρεσβλητος προσλφθηκε απ την εναγμενη και δη αναιρεσεουσα ασφαλιστικ εταιρεα με σμβαση εξαρτημνης εργασας ιδιωτικο δικαου αριστου χρνου, ως υπλληλος, αναλυτς προγραμματιστς, με το βαθμ του Ασφαλιστ Α'. τι στη συνχεια, απ 1-1-1987, μεταφρθηκε με πλρη κατοχρωση των εργασιακν δικαιωμτων του στην εταιρεα με την επωνυμα "..................................................... (..............)", θυγατρικ της ..................., στην οποα και υπηρτησε μχρι την 31-12-2002, οπτε αυτ απορροφθηκε απ την εναγομνη, στην οποα μεταφρθηκε το σνολο του προσωπικο της, δηλαδ και ο ενγων. τι η εναγομνη υπεισλθε στο σνολο των δικαιωμτων και των υποχρεσεων της πρτης (........). τι ο ενγων, κατ το νδικο χρονικ διστημα, τοι κατ τα τη 2009, 2010 και 2011, πως και προηγουμνως απ την 18-5-2004, συνεχς, ταν εκλεγμνο μλος του γενικο συμβουλου της Ομοσπονδας Ασφαλιστικν Συλλγων Ελλδος (στο εξς: ΟΑΣΕ) και με την εν λγω συνδικαλιστικ ιδιτητα εχε απαλλαγε απ την υποχρωση παροχς εξαρτημνης εργασας στην εναγομνη και εχε αποσπασθε στην ΟΑΣΕ. τι η απσπαση αυτ συνιστοσε παραχρηση (δανεισμ) των υπηρεσιν του ενγοντος απ μρους της εναγμενης ασφαλιστικς εταιρεας προς την ΟΑΣΕ και γινε χωρς αντλλαγμα απ την τελευταα. τι αν και η εναγομνη συνχισε να καταβλλει στον ενγοντα το μισθ του, δεν χοργησε σ' αυτν καθ' λο το νδικο χρονικ διστημα την ετσια δεια αναψυχς, παρ το γεγονς τι αυτς με επσημα πρωτοκολλημνες αιτσεις (αναφρονται) εχε ζητσει απ αυτν "να του γνωστοποισει εγγρφως πτε θα του χορηγσει την ετσια δεια αναψυχς", αντιστοχως για τα τη 2009, 2010 και 2011 , λλως, "να του καταβλει τη νμιμη αποζημωση μη χοργησης". τι η εναγομνη αρνθηκε τη χοργηση της ετσιας δεια αναψυχς και περιορσθηκε να του υπενθυμσει εγγρφως (αναφροντα τα σχετικ γγραφα, αντιστοχως) τι οφελει να λβει το σνολο της κανονικς του δειας μσα στο ημερολογιακ τος, για το οποο εκστοτε επρκειτο. Σμφωνα με τις παραδοχς αυτς, το Μονομελς Εφετεο Αθηνν κρινε τι στον ενγοντα δεν χορηγθηκε αυτουσως η κανονικ δεια των ετν 2009, 2010 και 2011 και τι αντ' αυτς η εναγομνη, που απφυγε να απαντσει σαφς επ των κατ' τος αιτσεν του για χοργηση της δειας, οφελει να καταβλει προς αυτν τσο τις αντστοιχες αποδοχς αδεας σο και την προσαξηση 100%. Γι' αυτ και, αφο εξαφνισε την ττε εκκαλουμνη απφαση του μονομελος πρωτοδικεου που εχε απορρψει την αγωγ ως αριστη, κανε εν μρει δεκτ την αγωγ και α) υποχρωσε την εναγομνη να καταβλει στον ενγοντα 17.223,94 ευρ ως αποδοχς αδεας των ετν 2009 και 2010, νομιμοτκως απ την πρτη ημρα του αντιστοχως επομνου τους και β) αναγνρισε τι η εναγομνη οφελει να καταβλει στον ενγοντα 31.500,02 ευρ ως αποδοχς αδεας του τους 2011 και ως προσαυξσεις 100% επ των αποδοχν αδεας των ετν 2009, 2010 και 2011, νομιμοτκως απ την πρτη ημρα του αντιστοχως επομνου τους.

 

Με την κρση αυτ το μονομελς εφετεο παραβασε ευθως και εκ πλαγου τις ως νω διατξεις. Ευθως μεν, διτι κατ την αληθιν ννοια των διατξεων που προβλπουν τις ννομες συνπειες απ την παρλειψη χοργησης της ετσιας κανονικς δειας αυτουσως, αυτς δεν επρχονται στην περπτωση που ο εργοδτης δεν εχε, εξ αντικειμνου και ανεξρτητα προς τη θλησ του, την πραγματικ δυναττητα να τη χορηγσει. Εκ πλαγου δε, διτι το δικαστριο της ουσας με αντιφατικ και ασαφ αιτιολογα δχθηκε τι η εναγομνη, αν και κατ' τος υπενθμιζε στον ενγοντα, ο οποος (πως απ το σνολο των παραδοχν συνγεται) δεν εχε ουδεμα αναφορ προς αυτν και την υπηρεσα της απ ποψη παροχς εξαρτημνης εργασας, διτι τελοσε διαρκς, επ σειρ οκτ ετν, σε συνδικαλιστικ δεια χωρς διακοπ, τι χει την υποχρωση να λβει την κανονικ του δεια εντς του εκστοτε τρχοντος ημερολογιακο τους, αρνθηκε παρ τατα να του χορηγσει την δεια. Και αυτ, χωρς να διαλβει πρσθετη παραδοχ τι η εναγομνη εχε την πραγματικ δυναττητα να τον απαλλξει χι μνο απ την υποχρωση παροχς εξαρτημνης εργασας προς την δια (απ την οποα οτως λλως εχε απαλλαγε, αφο εχε διαρκ συνδικαλιστικ δεια), αλλ και απ την εκπλρωση των ανεξρτητων συνδικαλιστικν υποχρεσεν του προς την ΟΑΣΕ, στην οποα ταν μονμως "αποσπασμνος". Επομνως, οι δετερος και τρτος απ τους λγους της αιτσεως, με τους οποους επισημανονται οι παραβισεις αυτς και προσπτονται στην προσβαλλμενη απφαση οι αναιρετικς πλημμλειες του ρθρου 559 αρ.1 και αρ.19 ΚΠολΔ, εναι βσιμοι.

 

7. Σμφωνα με τις σκψεις αυτς, πρπει να αναιρεθε η προσβαλλμενη απφαση και να παραπεμφθε η υπθεση προς περαιτρω εκδκαση ενπιον του ιδου δικαστηρου, του οποου η συγκρτηση απ λλο δικαστ, εκτς απ εκενον που δκασε προηγουμνως, εναι εφικτ (ΚΠολΔ 580 παρ.3). Η ρευνα των υπολοπων λγων της αιτσεως αποβανει περιττ. Τλος, πρπει να καταδικασθε ο αναιρεσβλητος, λγω της ττας του, στα δικαστικ ξοδα της αναιρεσεουσας, που κατθεσε προτσεις, κατ το νμιμο και βσιμο ατημα αυτς (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 

Αναιρε την 5542/2015 απφαση του Μονομελος Εφετεου Αθηνν.

 

Παραπμπει την υπθεση στο διο δικαστριο, συγκροτομενο απ λλο δικαστ.

 

Καταδικζει τον αναιρεσβλητο να πληρσει στην αναιρεσεουσα δο χιλιδες τριακσια (2.300) ευρ, για τα δικαστικ ξοδα.

 

Κρθηκε, αποφασσθηκε στην Αθνα, την 3η Μαου 2017.

 

Δημοσιεθηκε σε κτακτη, δημσια συνεδραση στο ακροατρι του, στην Αθνα, την 30η Μαου 2017.

 

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

 

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

22 2017
  
(...)
... -
. ( - )
9 ... -
. -
-
&