Βάση Πανδέκτη  
Γενικό Ευρετήριο
Αναζήτηση
Βοήθεια
Επιμέλεια Κειμένου

Χρήσιμα  
Σύνδεσμοι
Υπολογισμός Δόσεων Δανείου
Φορολογικό Ημερολόγιο

Ημερολόγιο  

Επιχορηγήσεις  

ΠΕΠ-ΕΣΠΑ : Ενίσχυση επιχειρήσεων στους τομείς Μεταποίησης - Τουρισμού - Εμπορίου - Υπηρεσιών
Σημαντικές τροποποιήσεις στον επενδ. Ν.3908/11.
Αναμένεται η προκήρυξη του προγράμματος Εξωστρέφεια- Ανταγωνιστικότητα ΙΙ.
Προκηρύχθηκε το πρόγραμμα ICT4GROWTH. Έως την 8/6/2012.
Έως την 18/5/2012 οι προτάσεις για το «Εκσυγχρονισμός Χερσαίων Οδικών Μεταφορών».
Δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα του προγράμματος «Εθνικό Αποθεματικό Απρόβλεπτων» Δράση 1 και 2
Δικτύωση δυναμικών εταιρειών με κορυφαίες επιχειρήσεις, venture capital, και ειδικούς στον Τομέα Κινητών Εφαρμογών

Νέα του Πανδέκτη Σεμινάρια Εκδόσεις Νέα του Λογιστή Ερωτήσεις Συζητήσεις Επικοινωνία
Νέα του Λογιστή

ΣτΕ 2273/2015 Έκπτωση δαπανών. Έκπτωση Γενικών εξόδων διαχείρισης με τον ΚΦΕ ν. 2238/1994 (Έκπτωση δαπανών. Έκπτωση Γενικών εξόδων διαχείρισης με τον ΚΦΕ ν. 2238/1994).
02/10/2017

ΣτΕ 2273/2015 Έκπτωση δαπανών. Έκπτωση Γενικών εξόδων διαχείρισης με τον ΚΦΕ ν. 2238/1994 (Έκπτωση δαπανών. Έκπτωση Γενικών εξόδων διαχείρισης με τον ΚΦΕ ν. 2238/1994).

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Αριθμός 2273/2015 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β'

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 19 Μαρτίου 2014, με την εξής σύνθεση: Ν.Μαρκουλάκης, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος και της αναπληρώτριας Προέδρου, που είχαν κώλυμα, Γ. Τσιμέκας, Hp. Τσακόπουλος, Σύμβουλοι, I. Σύμπλης, Μ. Σταματοπούλου, Πάρεδροι. Γραμματέας η Κ. Κεχρολόγου.

Για να δικάσει την από 24 Οκτωβρίου 2011 αίτηση: του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. ΙΖ' Αθηνών, ο οποίος παρέστη με τη Γεωργία Μπουρδάκου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κατά της Μονοπρόσωπης Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία «...........................», που εδρεύει στη Βούλα Αττικής (Λεωφόρος Βουλιαγμένης 44-46), η οποία παρέστη με το δικηγόρο ................, που τον διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο. Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων Προϊστάμενος επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 29/2011 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Παρέδρου Μ. Σταματοπούλου. Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την αντιπρόσωπο του αναιρεσείοντος Προϊσταμένου, η οποία ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον πληρεξούσιο της αναιρεσίβλητης εταιρείας, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της. 

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα Σκέφθηκε κατά το Νόμο 1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την άσκηση της οποίας δεν απαιτείται, κατά νόμο, η καταβολή παραβόλου, ζητείται η αναίρεση της 29/2011 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε μετά από την αναιρετική απόφαση "2436/2009 του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απέρριψε έφεση του Δημοσίου κατά της 8307/2000 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει μερικώς δεκτή προσφυγή της ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας κατά της 8/8.12.1997 πράξης προσδιορισμού αποτελεσμάτων οικονομικού έτους 1997. 2. Επειδή, με το άρθρο 12 του ν. 3900/2010 (Α' 213) αντικαταστάθηκαν οι παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989 (Α' 8) ως εξής:

«3. Η αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνον όταν προβάλλεται από τον διάδικο με συγκεκριμένους ισχυρισμούς που περιέχονται στο εισαγωγικό δικόγραφο ότι δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή ότι υπάρχει αντίθεση της προσβαλλομένης αποφάσεως προς τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή άλλου ανωτάτου δικαστηρίου είτε προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου.

4. Δεν επιτρέπεται η άσκηση αίτησης αναιρέσεως όταν το ποσό της διαφοράς που άγεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι κατώτερο από σαράντα χιλιάδες ευρώ...». Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, προκειμένου να κριθεί παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως, απαιτείται η συνδρομή των προϋποθέσεων και των δύο παραγράφων. Όμως, όταν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας αμφισβητείται το ύψος αρνητικού αποτελέσματος, όπως το ύψος ζημίας επιχειρήσεως, η ανακύπτουσα διαφορά δεν συναρτάται με ορισμένο ποσό αμφισβητούμενου φόρου και, συνεπώς, η υπόθεση δεν έχει συγκεκριμένο χρηματικό αντικείμενο [πρβλ. ΣτΕ 1377/2014, ΣτΕ 461/2002 (7μ), ΣτΕ 658/1999 (7μ), ΣτΕ 2337/1998 (7μ)]. Επομένως, στην περίπτωση αυτή, για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως δεν απαιτείται να συντρέχει η προϋπόθεση του χρηματικού κατωφλίου.

3. Επειδή, εν προκειμένω, η ασκηθείσα στις 26.10.2011 αίτηση αναιρέσεως του Δημοσίου διέπεται από το καθεστώς του ν. 3900/2010, το δε αντικείμενο της, όπως προκύπτει από το ιστορικό που παρατίθεται κατωτέρω στη σκέψη 7, αφορά στην αμφισβήτηση ύψους ζημίας και, επομένως, η διαφορά δεν συναρτάται με ορισμένο ποσό αμφισβητούμενου φόρου. Συνεπώς, σύμφωνα με τα γενόμενα δεκτά στην προηγούμενη σκέψη, δεν απαιτείται η συνδρομή της προϋπόθεσης του χρηματικού κατωφλίου, όπως αβασίμως υποστηρίζει η αναιρεσίβλητη εταιρεία με το από 12.2.2014 κατατεθέν υπόμνημά της.

4. Επειδή, εξάλλου, το αναιρεσείον Δημόσιο, προκειμένου να θεμελιώσει το παραδεκτό της αίτησής του κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989, προβάλλει με το αναιρετήριο δικόγραφο του ότι, ειδικά ως προς το ζήτημα της κατά νόμον δυνατότητας έκπτωσης από τα ακαθάριστα έσοδα επιχείρησης των εξόδων για υπηρεσίες διοικητικής υποστήριξης, οργάνωσης κλπ. και γενικά των εξόδων για υπηρεσίες που παρέχονται στην επιχείρηση, από επιχειρήσεις που ανήκουν στον ίδιο όμιλο - περίπτωση η οποία προβλέφθηκε ρητώς με το άρθρο 14 παρ. 15 του ν. 2459/1997 - δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Δεδομένου ότι πράγματι δεν υφίσταται σχετική νομολογία, ο με το ανωτέρω περιεχόμενο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος Δημοσίου είναι βάσιμος, η δε κρινόμενη αίτηση είναι περαιτέρω εξεταστέα.

5. Επειδή, στη παρ 1 του άρθρου 31 του ν. 2238/1994 (Α' 151, Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ΚΦΕ) ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι:

«1. Το καθαρό εισόδημα των επιχειρήσεων, που τηρούν επαρκή και ακριβή βιβλία και στοιχεία τρίτης κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, ... εξευρίσκεται λογιστικώς με έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα, ... των ακόλουθων εξόδων: α)των γενικών εξόδων διαχείρισης, στα οποία περιλαμβάνονται και: αα)..., δδ)..., β)..., ιστ)...». Ακολούθως, στις παραγράφους 15 και 16 του άρθρου 14 του ν. 2459/1997 (Α' 17/18.2.1997), ορίστηκαν τα εξής:

«15. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 31 του ν. 2238/1994 προστίθεται περίπτωση ιη που έχει ως εξής: ιη. Τα έξοδα διοικητικής υποστήριξης, οργάνωσης, αναδιοργάνωσης και γενικά των υπηρεσιών που παρέχονται στην επιχείρηση, από επιχειρήσεις που -ανήκουν στον ίδιο ημεδαπό ή "αλλοδαπό όμιλο ή και από τρίτους για σκοπούς που σχετίζονται με τα γενικότερα συμφέροντα του ομίλου εκπίπτουν από το εισόδημα της επιχείρησης αυτής, μόνο εάν και στον βαθμό που ωφελείται η ίδια από την διενέργεια των δαπανών αυτών μέχρι ποσοστού πέντε τοις εκατό (5%) των αντίστοιχων δαπανών αυτής και για συνολικό ποσό μη δυνάμενο να υπερβεί τα είκοσι εκατομμύρια (20.000.000) δραχμές. Για έκπτωση ποσών πέρα των ορίων αυτών απαιτείται προέγκριση της επιτροπής που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου".

16. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται για τα δικαιώματα ή αποζημιώσεις ή δαπάνες που αφορούν διαχειριστικές χρήσεις που λήγουν την 31 Δεκεμβρίου 1997 και μετά».

6. Επειδή, ως γενικά έξοδα διαχείρισης, τα οποία, δυνάμει της ως άνω αρχικής διάταξης του ΚΦΕ, εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα επιχείρησης, νοούνται οι παραγωγικές γενικά δαπάνες της επιχείρησης, δηλαδή οι δαπάνες εκείνες, οι οποίες, ενόψει του σκοπού για τον οποίο διατίθενται και των εκάστοτε ειδικών συνθηκών, συμβάλλουν στη διεύρυνση των εργασιών και στην εν γένει βελτίωση της απόδοσης της επιχείρησης (βλ. ΣτΕ 650/2005 κ.ά.). Στις δαπάνες αυτές περιλαμβάνονται και εκείνες που αφορούν υπηρεσίες διοικητικής υποστήριξης, οργάνωσης προγραμματισμού, διαφήμισης και γενικά τις υπηρεσίες που παρέχονται στην επιχείρηση, από επιχειρήσεις που ανήκουν στον ίδιο ημεδαπό ή αλλοδαπό όμιλο. Εξάλλου, με την προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 14 παρ. 15 του v. 2459/1997 (η οποία προβλέφθηκε να ισχύσει από την διαχειριστική περίοδο που έπεται της επίδικης), ο νομοθέτης δεν προέβη σε θέσπιση νέας κατηγορίας γενικών εξόδων διαχείρισης, αλλά απλώς έθεσε το πρώτον προϋποθέσεις (συνδεόμενες με το ποσοστό και το ύψος της δαπάνης) με βάση τις οποίες εκπίπτουν δαπάνες που φέρουν ειδικότερα χαρακτηριστικά.

7. Επειδή, από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και το σύνολο των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης "προκύπτουν τα εξής: Η αναιρεσίβλητη εταιρεία, με αντικείμενο εργασιών την έκδοση, αγορά και πώληση έντυπου υλικού, βιβλίων και περιοδικών πάσης φύσεως, κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο (1.1.1996 έως 31.12.1996) τηρούσε βιβλία και στοιχεία Γ κατηγορίας και δήλωσε ζημία χρήσεως 239.614.130 δραχμές. Η φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. ΙΖ' Αθηνών) διενήργησε τακτικό έλεγχο των προαναφερθέντων βιβλίων και στοιχείων και, με την 8/8.12.1997 πράξη προσδιορισμού αποτελεσμάτων, αναμόρφωσε τα λογιστικώς προκύπτοντα αποτελέσματα χρήσεως 1996, μη αναγνωρίζοντας, μεταξύ άλλων, ένα κονδύλιο 2.500.000 δρχ. Το εν λόγω κονδύλιο αφορά σε ποσό το οποίο, βάσει του από 18.1.1995 συμφωνητικού, κατέβαλε η αναιρεσίβλητη στην αλλοδαπή εταιρεία «.....................», προκειμένου η τελευταία να παράσχει στο εξωτερικό στην πρώτη υπηρεσίες προγραμματισμού, οργάνωσης και διαφήμισης αυτής (δηλ. της αναιρεσίβλητης). Η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε το επίμαχο κονδύλιο ως εκπεστέα δαπάνη με την αιτιολογία ότι στην διάταξη του άρθρου 31 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ, ν. 2238/1994), όπως αυτή ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ήτοι έως 31.12.1996, δεν προβλεπόταν δαπάνη τέτοιας κατηγορίας αφαιρούμενη από τα ακαθάριστα έσοδα επιχείρησης, η κατηγορία δε αυτή καθιερώθηκε το πρώτον με το άρθρο 14 παρ. 15 του ν. 2459/1997, για τις διαχειριστικές χρήσεις που λήγουν την 31.12.1997 και εντεύθεν. Προσφυγή της αναιρεσίβλητης κατά της ως άνω πράξης προσδιορισμού αποτελεσμάτων έγινε εν μέρει δεκτή με την 8307/2000 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, ειδικότερα δε κρίθηκε ότι η επίμαχη δαπάνη, βάσει της περίπτωσης α' της παρ. 1 του άρθρου 31 του ΚΦΕ, ήταν, κατά τον κρίσιμο χρόνο, εκπεστέα ως «γενικό έξοδο διαχείρισης» της επιχείρησης. Το Δημόσιο άσκησε έφεση, η οποία έγινε δεκτή με την 2131/2004 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επικύρωσε μεν την προαναφερθείσα πρωτόδικη κρίση, περαιτέρω όμως, έκρινε και επί της παραγωγικότητας της επίδικης δαπάνης, διατυπώνοντας-την σκέψη ότι αυτή δεν μπορεί να αναγνωριστεί προς έκπτωση, διότι, από τα στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσίβλητη εταιρεία, δεν αποδείχθηκε η σχέση παροχής υπηρεσιών μεταξύ αυτής και της αλλοδαπής εταιρείας. Η ήδη αναιρεσίβλητη άσκησε αίτηση αναίρεσης της ως άνω δευτεροβάθμιας απόφασης, η οποία έγινε δεκτή με την 2436/2009 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το Δικαστήριο αναίρεσε την ως άνω απόφαση με την σκέψη ότι, κρίνοντας επί της παραγωγικότητας της επίμαχης δαπάνης, το διοικητικό εφετείο υπερέβη την δικαιοδοσία του, κατά παράβαση του άρθρου 97 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, δεδομένου ότι το Δημόσιο με την έφεσή του είχε προβάλει ως μοναδικό λόγο εφέσεως ότι η δυνατότητα έκπτωσης της επίμαχης δαπάνης προβλέφθηκε το πρώτον με την διάταξη του άρθρου 14 παρ. 15 του ν. 2459/1997. Μετά την ως άνω αναιρετική απόφαση, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών επελήφθη εκ νέου της υποθέσεως και εξέδωσε την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απέρριψε την έφεση του Δημοσίου, με την σκέψη ότι η επίμαχη δαπάνη ήταν εκπεστέα ως γενικό έξοδο διαχείρισης, κατά το άρθρο 31 παρ. 1 περ. α' του ΚΦΕ, όπως το άρθρο αυτό ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο. Η κρίση αυτή της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης είναι νόμιμη, κατά τα ήδη εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα από το αναιρεσείον Δημόσιο είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Διά ταύτα Απορρίπτει την αίτηση. Επιβάλλει σε βάρος του Δημοσίου την δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, η οποία ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2014 Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 2015.
 

20 Σεπτεμβρίου 2019
Ενότητες  
Γενικό Λογιστικό Σχέδιο (Ε.Γ.Λ.Σ) και ΔΛΠ
Γνωματεύσεις Ε.Σ.Υ.Λ - Ειδικά Θέματα Κλάδων Επιχειρήσεων
Φορολογική και Εμπορική Νομοθεσία
Μετασχηματ. εταιριών (Συγχωνεύσεις - Μετατροπές)
Ομάδα 9 Ε.Γ.Λ.Σ - Κοστολόγηση
Οικονομ. Καταστάσεις Επιχειρήσεων - Τραπεζών
Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα
Εργατικά - Συλλογικές Συμβάσεις
Πρακτικά Θέματα Λογιστή
Τραπεζικό Λογιστικό Σχέδιο & Ενοποιημένοι Λογαριασμοί

Οικονομικά Νέα